Adri Perez (40):

“Als je samen bouwt, bouw je ook een band op”

Hoe komt een ex podiumbouwer bij Niverplast terecht? De Spaanse Adri reed regelmatig langs Niverplast en vroeg zich af wat daar allemaal gebeurt. Adri: “Toen zag ik een aankondiging voor een open avond en ben er naartoe gegaan. Ik was meteen enthousiast en ben aan de slag gegaan als monteur. Zónder ervaring.”

Adri werkte 17 jaar op de luchthaven van Barcelona. Eerst als medewerker, maar al snel als chief supervisor op de afdeling groundhandling. Waar mogen we dan aan denken? “Wij zorgden ervoor dat de binnenkomende vliegtuigen zo snel mogelijk aan de gate zaten én zo snel mogelijk weer konden vertrekken. Eventuele problemen die zich voordeden, losten wij op.”

Hij ontmoette zijn Nederlandse vrouw op een festival en ongeveer drie jaar geleden kwamen ze naar Nederland. Waar hij als podiumbouwer aan de slag ging. “Ik maakte lange dagen en was regelmatig een week van huis. Toen mijn vrouw zwanger werd, ging ik op zoek naar werk in de buurt.” Adri kwam naar een open avond van Niverplast en een aantal maanden later ging hij aan het werk als monteur.

Hoe ging dat, de overstap van podiumbouwer naar monteur? “Je werkt met je handen vanaf een tekening, maar daar houden de gelijkenissen dan ook wel mee op”, lacht Adri. “Gelukkig heb ik inzicht in hoe iets eruit moet komen te zien, dat helpt bij het opbouwen van de modules. Geen dag is hetzelfde, vertelt hij. “Elk onderdeel zit weer anders in elkaar, ik leer elke dag iets nieuws.”

De grootste uitdaging was om ineens binnen te moeten werken. “In Barcelona en in de podiumbouw werkte ik altijd buiten en had ik de vrijheid. Daar hield ik van. Maar nu denk ik soms wel eens als het regent: ‘Het is ook wel lekker binnen.’”

“Ik ben echt blij dat ik de stap naar Niverplast hebt gemaakt. Het is een fijn bedrijf met een gemoedelijke en goede sfeer. Iedereen wil elkaar helpen, je vraagt iets en collega’s nemen de tijd voor je. Vooral voor een leek als ik, is dat fijn. Als je samen bouwt, bouw je ook een band op met elkaar en dat voelt soms een klein beetje als familie. Iedereen neemt zijn verantwoordelijkheid en zelf doe je dat ook meteen, omdat je je gelijk zo comfortabel voelt.”